Ermenice

Ermenice, Hint-Avrupa dil ailesine mensuptur ve Ermeni halkı tarafından kullanılır. Ermenistan’ın ve Dağlık Karabağ Cumhuriyeti’nin resmi dili Doğu Ermenicesidir. Batı Ermenicesi çoğunlukla Türkiye’de ve Ermeni diasporasında kullanılır.
Türkiye’deki Ermeni toplumunun yüzde 18’i Ermenice konuşmaktadır. Bu oran gençler arasında ise sadece yüzde 8’dir. UNESCO’nun “Dünya Yıllık Tehlikede olan Dünya Dilleri Atlası”nda Batı Ermeni lehçesi “kesinlikle tehlikede bir dil” olarak yer alır.
Ermenicenin azınlık dili olarak kabul edildiği ülkeler Kıbrıs Cumhuriyeti, Polonya, Romanya ve Ukrayna’dır.
Ermeni edebiyat dili 19. yüzyılda gelişmeye başlamış ve bu sayede Doğu Ermenicesi (Erivan) ve Batı Ermenicesi (İstanbul) lehçeleri arasındaki fark iyice ortaya çıkmıştır. O dönemler Farsçanın bir lehçesi sanılan bu dilin özgün bir Hint-Avrupa dili olduğu da anlaşılmıştır. En eski eserlerin yazıldığı Eski Ermenice; yani Kırapar, günümüzde sadece bazı din alimleri tarafından anlaşılabilmektedir.
Bill Bryson’e göre Ermenicedeki sözcüklerin %23’ü Ermenice kökenlidir. Türkçede çok sayıda Ermenice kökenli sözcük bulunmaktadır. Mirora Ermenistan’daki ve İstanbul’daki kurumsal yapılarla uzun yıllardır işbirliği sağlamıştır. Bu sayede Mirora özellikle İngilizceyi tampon dil olarak kullanarak, dünyanın bütün dillerinden Ermenicenin her iki lehçesine ve Batı ve Doğu Ermenicesinden dünyanın tüm dillerine profesyonel çeviri ekiplerince, kaliteli, hızlı, güvenilir ve rekabetçi fiyatlarla çeviri hizmeti vermektedir.

Ermeni Alfabesi

405 yılında Aziz Mesrop Maştots yabancı dillerdeki bazı elyazmalarını inceleyerek Ermeni harflerini ortaya çıkarmış ve Ermeni alfabesini oluşturmuştur. Bu gelişmeyle beraber edebiyat canlanmış ve Ermenice edebiyatın altın çağı başlamıştır.